Posted on Μαΐ 2, 2013 | 0 comments

Εργαστηριακό αποτέλεσμαΔιάγνωση νοσηλευτήΥποχρέωση νοσηλευτή
Αυξημένη ουρία και κρεατινίνη ορούΠιθανή υπογκαιμία (έλλειψη υγρών)Μία συχνή αιτία αύξησης της ουρίας του αίματος είναι η αφυδάτωση. Ο νοσηλευτής θα πρέπει να εξετάζει το επίπεδο της ουρίας, μαζί με τα ζωτικά του σημεία, την πρόσληψη και τη αποβολή υγρών, το βάρος του σώματος και την σπαργή του δέρματος ως πιθανούς δείκτες αφυδάτωσης.
Επειδή μία αύξηση της ουρίας μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε αιτία προκαλεί υποάρδευση του νεφρού ή και από δυσλειτουργία του νεφρού, είναι σημαντικό να βλέπει ο νοσηλευτής την ουρία μαζί με τις συνοδές παθολογικές καταστάσεις του ασθενούς. Αν η αυξημένη ουρία οφείλεται σε υποάρδευση του νεφρού, η προσοχή στρέφεται στην αύξηση της παροχής αίματος στους νεφρούς. Αν η αυξημένη ουρία αντανακλά οξεία νεφρική βλάβη, τα υγρά θα πρέπει να περιορίζονται ή να αυξάνονται, κάτι που εξαρτάται από τη φάση της οξείας νεφρικής βλάβης
Πιθανή μεταβολή των θρεπτικών αναγκών για ειδικά θρεπτικά συστατικά, λ.χ. κάλιο, νάτριο, λευκώματαΑν διαγνωστεί νεφρική δυσλειτουργία, ο νοσηλευτής πρέπει να ενημερώνει τον ασθενή για το ποιες τροφές δεν επιτρέπονται. Οι νεφροί αποβάλλουν νάτριο και κάλιο. Το νάτριο μπορεί να πρέπει να περιοριστεί και συμπληρώματα καλίου να αντενδείκνυνται σε ασθενή που έχει προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια. Οι ανάγκες του ασθενή για λευκώματα θα πρέπει να μειωθούν όταν ο αυτός έχει νεφρική ανεπάρκεια
Διαταραχή της ακεραιότητας του δέρματοςΗ αζωθαιμία αποτελεί την κατάσταση όπου τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού του αζώτου στο αίμα είναι αυξημένα. Η ουραιμία είναι ευρύτερος όρος από την αζωθαιμία και σημαίνει ότι υπάρχει μία τοξική κατάσταση στην οποία οι νεφροί δεν είναι ικανοί να αποβάλλουν την ουρία και άλλες ουσίες όπως το κάλιο, την κρεατινίνη και οργανικά οξέα. Πριν χρόνια (πριν την ύπαρξη εξωνεφρικής κάθαρσης), ασθενείς με υψηλά επίπεδα ουρίας στο αίμα εμφάνιζαν μία κατάσταση που ονομάζονταν «ουραιμικός επίπαγος», όπου οι κρύσταλλοι της ουρίας απεκκρίνονταν δια του δέρματος (ιδρωτοποιοί αδένες). Ένας ασθενής με αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης και ουρίας ορού μπορεί να παραπονείται για κνησμό και ο νοσηλευτής θα πρέπει να εκτιμήσει τη συχνότητα των ευρημάτων από το δέρμα
Πιθανά η βλάβη να σχετίζεται με αδυναμία και σύγχυσηΣε ύπαρξη νεφρικής ανεπάρκειας, καθώς η κρεατινίνη και η ουρία συνεχίζουν να αυξάνονται, ο ασθενής πιθανά να έχει κόπωση, μυϊκή αδυναμία και εμέτους. Μπορεί να έχει μείωση των νοητικών λειτουργιών, περιλαμβανόμενης της υπνηλίας και της σύγχυσης. Ο νοσηλευτής θα πρέπει να εκτιμήσει τις γνωσιακές και σωματικές ικανότητες του ασθενή που έχει αύξηση της ουρίας και κρεατινίνης για τη διασφάλιση της ασφαλούς φροντίδας. Πολλά από τα προβλήματα αδυναμίας του ασθενή που έχει νεφρική ανεπάρκεια οφείλονται στην αναιμία, αφού οι νεφροί που έχουν βλάβη δεν μπορούν να παράγουν σε επαρκείς ποσότητες την ερυθροποιητίνη, για να διεγείρει το μυελό των οστών για παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο αναιμικός ασθενής με νεφρική ανεπάρκεια που έχει κόπωση ή δύσπνοια μπορεί με ενέσεις ερυθροποιητίνης να αυξήσει τον αιματοκρίτη του
Μεταβολές της υγείας που οφείλονται σε προσαρμογή της δοσολογίας των φαρμάκωνΟι ασθενείς με αυξημένη ουρία και κρεατινίνη μπορεί να χρειάζονται επανεκτίμηση της δοσολογίας των φαρμάκων τους. Η νεφρική δυσλειτουργία επιδρά στην αποβολή πολλών φαρμάκων και παρατείνει τις επιδράσεις τους. Λ.χ. οι διαβητικοί χρειάζονται λιγότερη ινσουλίνη όσο μειώνεται η νεφρική λειτουργία. Άλλα συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα που έχουν παρατεταμένη επίδραση σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια είναι η διγοξίνη, οι φαινοθειαζίνες, η μεμπεριδίνη και κάποια αντιβιοτικά. Ο νοσηλευτής πρέπει να γνωρίζει την πιθανότητα υπερδοσολογίας φαρμάκου σε ασθενή με αυξημένη ουρία και κρεατινίνη. Η κάθαρση της κρεατινίνης πρέπει να εκτιμάται για να υπάρχει μία αντικειμενική και πραγματική εικόνα της βλάβης των νεφρών, οπότε με βάση αυτή θα πρέπει να τροποποιούνται και οι δόσεις των φαρμάκων
Μεταβολής στην κένωση του εντέρου-δυσκοιλιότηταΑσθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια συχνά έχουν δυσκοιλιότητα που οφείλεται στην περιορισμένη πρόσληψη υγρών και στην έλλειψη άσκησης. Αύξηση των χορταρικών της δίαιτας δεν επιτρέπεται επειδή πολλές από τις τροφές αυτές αυξάνουν το κάλιο του ορού και το φωσφόρο. Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται υπακτικά για ρύθμιση της δυσκοιλιότητας
Πιθανή διαταραχή της αυτοεκτίμησηςΟρισμένες μορφές νεφρικής βλάβης είναι μη αναστρέψιμες. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο ασθενής πρέπει να κάνει μεγάλες αλλαγές στη ζωή του. Κατάθλιψη, άγχος και αίσθηση αδυναμίας μπορεί να εμφανιστούν όσο ο ασθενής βλέπει ότι θα αρχίσει αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση ή τελικά θα κάνει και μεταμόσχευση. Ο νοσηλευτής μπορεί να αξιολογήσει τις μεθόδους αντιμετώπισης που χρησιμοποιούσε ο ασθενής στο παρελθόν για καταστάσεις στρες που είχε στη ζωή του με σκοπό να βοηθήσει τον ασθενή να είναι δυνατός για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του
Αύξηση της ωσμωτικότητας των ούρωνΠιθανή ένδεια υγρώνΥψηλή ωσμωτικότητα ούρων συχνά δείχνει ότι ο ασθενής είναι αφυδατωμένος. Ο τύπος των υγρών και η μέθοδος αποκατάστασης του ελλείμματος εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της ένδειας υγρών
Πιθανή υπερογκαιμίαΑν ένα άτομο κάνει κατακράτηση υγρών εξαιτίας αυξημένων επιπέδων αντιδιουρητικής ορμόνης, τα πλεονάζοντα υγρά δεν είναι εμφανή ακόμη κι όταν η ωσμωτικότητα των ούρων είναι αυξημένη. Λ.χ. σε μετεγχειρητικό ασθενή, τα συμπυκνωμένα ούρα για 2-3 ημέρες μετά το χειρουργείο μπορεί να είναι φυσιολογικά, εξαιτίας της αντιδιουρητικής ορμόνης που ενεργοποιείται από το στρες του χειρουργείου, γεγονός που οδηγεί σε κατακράτηση υγρών. Όταν μειωθεί το στρες τα επίπεδα της αντιδιουρητικής επανέρχονται στα φυσιολογικά και τα πλεονάζοντα υγρά αποβάλλονται. Σημαντική αύξηση στην αποβολή ούρων αμέσως μετά το χειρουργείο σε ορισμένες περιπτώσεις υποδηλώνει χειρουργική διούρηση. Μία παρόμοια διούρηση συμβαίνει και μετά από άλλα είδη στρες όπως μεγάλα εγκαύματα
Αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέοςΜεταβολή στην άνεση που σχετίζεται με πόνο στις αρθρώσειςΌταν τα επίπεδα του ουρικού οξέος στο αίμα είναι σημαντικά αυξημένα, κρύσταλλοι ουρικού εναποτίθενται στις αρθρώσεις και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρό πόνο. Ασθενείς με υπερουριχαιμία εξαιτίας ποδάγρας, νεφρικής ανεπάρκειας ή εκτεταμένης κυτταρικής καταστροφής κατά τη θεραπεία καρκίνου, μπορεί να λάβουν την αλλοπουρινόλη για να τους βοηθήσει να μην αυξήσουν τα επίπεδα του ουρικού τους. Αν εμφανιστεί έντονος πόνος, ο ασθενής χρειάζεται αναλγησία έως ότου τα επίπεδα του ουρικού μειωθούν
Γνωστό έλλειμμα που σχετίζεται με διαιτητικές τροποποιήσεις και φάρμακαΧρησιμοποιούνται φάρμακα για να μειωθεί το ουρικό, ενώ τροφές πλούσιες σε πουρίνες πρέπει να μην υπάρχουν στο διαιτολόγιο. Το αλκοόλ πρέπει να το αποφεύγει επειδή αναστέλλει την αποβολή του ουρικού δια των ούρων. Ο νοσηλευτής πρέπει να τονίζει τη σημασία του και να διατηρεί επαρκή θερμιδική κάλυψη. Η νηστεία ή η πείνα προκαλεί αύξηση των επίπεδων του ουρικού στο αίμα. Γι’ αυτό κάθε μείωση του σωματικού βάρους πρέπει να γίνεται σιγά-σιγά. Εκτός κι αν αντενδείκνυται, ο ασθενής πρέπει να είναι καλά ενυδατωμένος
Ο γιατρός μπορεί να δώσει κολχικίνη ή ινδομεθακίνη, κάτι που εξαρτάται από την παθοφυσιολογία του προβλήματος του ασθενούς. Για θεραπεία συντήρησης, φάρμακα όπως η προβενεκίδη ή η αλλοπουρινόλη μπορεί να δοθούν. Ο νοσηλευτής έχει σημαντικό ρόλο ως προς το να διδάξει τον ασθενή και την οικογένειά του σχετικά με την ανάγκη για τροποποιήσεις στη δίαιτα και την κατάλληλη χρήση των φαρμάκων. Σε πολλές περιπτώσεις, τα φάρμακα συντήρησης πρέπει να συνεχίζουν για μεγάλα διαστήματα ή και για ολόκληρη τη ζωή του ασθενούς.
Εκτός από τη δίαιτα, την ενυδάτωση και τα φάρμακα, τα ούρα πρέπει να διατηρούνται αλκαλικά, διότι έτσι μειώνεται ο κίνδυνος ο ασθενής να εμφανίσει λιθίαση νεφρών, που σχετίζεται με υπερουριχαιμία. Φυσιολογικά τα ούρα έχουν όξινο pH επειδή το τυρί, τα αβγά, το ψωμί, το κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά και ορισμένα φρούτα και λαχανικά παράγουν κατά το μεταβολισμό τους όξινα άχρηστα προϊόντα. Φάρμακα όπως το διττανθρακικό νάτριο ή κιτρικό κάλιο μπορεί να βοηθήσουν να γίνουν τα ούρα λιγότερο όξινα. Για ασθενείς των οποίων η υπερουριχαιμία οφείλεται σε νεφρική ανεπάρκεια, εφιστάται η προσοχή όταν δίδονται ουσίες που αυξάνουν την πιθανότητα να προκληθεί διαταραχή των ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας